Znasz to słowo doskonale, zadziwiają często, każdy z nas powtarza je w głowie wielokrotnie w ciągu dnia. W codzienny sytuacja, w rozmowach też bardzo do nadużywamy.
„MUSZĘ”. Czujesz to, co się w Tobie dzieje, kiedy je wypowiadasz. Czujesz to narastające napięcie, czujesz to, jak spinasz się, kiedy słyszysz je wypowiadane w Twoim towarzystwie.
Uważam, że jesteśmy niewolnikami własnej narracji. Niewolnikami słowa, które sprawia, że zaczynamy toczyć walkę z samym sobą. Dialog, monolog, który prowadzisz ze sobą i swoim otoczeniem jest nacechowany właśnie jednym wielkim zmuszaniem się do wszystkiego.
Myślę, że słowo „MUSZĘ” jest jednym z nielicznych słów, które wysysa z nas całą radość życia.
Znasz taką litanię poprzedzonych tym słowem spraw? Każdy ją zna.
– Muszę coś zmienić…
– Muszę się za siebie wziąć…
– Muszę spotkać się z…
– Muszę załatwić to…
– Muszę zarobić…
– Muszę zrobić…
– Muszę zadbać…
Tkwisz, a może tkwimy w karuzeli zmuszania się do wszystkiego, nawet rzeczy z pozoru przyjemnej poprzedzone tym słowem stają się przykrym obowiązkiem…
Wszystko, do czego się w życiu zmuszamy traci smak, zabiera wolność, ogranicza zdolność przeżywania i doświadczania.
Dlatego wiele czasu zajęło mi dojście do tego, że bardzo mało rzeczy w życiu „MUSZĘ”, wiele rzeczy „CHCĘ”, a co za tym idzie „MOGĘ”.
Teraz kiedy o tym myślę, to wiem, że poprzez słownictwo, jakiego używałem względem siebie, bardzo mocno sabotowałem swoje działania. Im bardziej coś musiałem zrobić, tym bardziej odkładałem to na potem. A to potem nie przychodziło nigdy.
Natomiast „MOGĘ” jest tak cudownie uwalniające, tak współgrające z tym, czego pragniemy, o czym marzymy.
Staram się dbać o to, by MÓC, a nie MUSIEĆ.
Mam w swoim otoczeniu ludzi, którzy też zwracają na to uwagę. Zwracają uwagę na słowa, bo one definiują to, jak podchodzi do szeregu spraw.
Sam też do znudzenia poprawiam ludzi, którzy w moim towarzystwie coś „MUSZĄ”.
Kiedyś wydawało mi się, że w życiu chodzi o to, żeby się zmuszać do wielu rzeczy, by osiągnąć coś, co sobie zaplanowaliśmy.
Gówno prawda.
Najgorsze teksty pisałem, kiedy wiedziałem, że „MUSZĘ” je napisać i wrzucić. Przez dwa lata zastanawiałem się nad tym, jak wydać książkę, bo „MUSZĘ” ją wydać. Przez ostatnie miesiące myślałem, co „MUSZĘ” zrobić, żeby ona się do mnie zbliżyła…
Dzisiaj „MOGĘ”. Dzisiaj czuję wolność wyboru i pełną odpowiedzialność za to, co się wydarzy.
Piszę, bo jest ciekaw tego, co wyjdzie z mojej głowy, płynę wraz ze słowami, wydaję książki, bo wiem, że mogę, a ludzie, a Wy, możecie je kupić i znaleźć w nich coś dla siebie, teraz mogę być przy Niej bez względu na to, jak potoczy się nasza wspólna podróż.
To tylko parę przykładów mojego „MOGĘ”.

A Ty? Jak wiele rzeczy jesteś w krótkim czasie zmienić w swoim życiu, kiedy uzmysłowisz sobie, że „MOŻESZ”, ale niekoniecznie „MUSISZ”.

„MOGĘ” zbliża nas do realizacji celów. „MUSZĘ” sprawia, że się od nich oddalmy.

Jedną z lepszych rzeczy, jakie kiedykolwiek w życiu usłyszałem, to zdanie, że w życiu nie chodzi o to, żeby robić, to co się lubi, ale to, co jest nam potrzebne.
Banalne? Nie do końca.
Jeżeli skupimy się na tym, co lubimy, to nigdy nie dojdziemy tam, gdzie chcemy.
Natomiast, jeżeli zrozumiemy, że istnieje ogrom spraw, które może są mniej przyjemne, ale potrzebne, by robić kolejne kroki naprzód, wówczas działamy sprawnie i efektywniej.

Nie muszę pisać tego tekstu, mogę go napisać, żeby dać Ci inną perspektywę i poznać Twój punkt widzenia. Zawsze masz wybór, możesz nie mieć kontroli nad swoim życiem i ciągle „musieć” coś zrobić, możesz też zrozumieć, że jakość Twojego życia zależy od Ciebie i „możesz” w tej kwestii zrobić naprawdę wszystko.

Możesz cieszyć się życiem, a możesz też próbować zmusić się, żeby odczuwać radość.

Głębia i powierzchowność, a wszystko definiuję główne słownictwo narracji Twojego życia.

Kup jedną z moich książek:

Książka – Trochę słów o Tobie… Trochę słów o mnie…

Książka – Na własnych zasadach

A może kubek:

Kubek “Powiedz sobie TAK”

Kubek “Nie mów mi”

Ktoś ostatnio mnie zaczepił pytaniem, czy stawianie granic, to to samo, co budowanie muru wokół siebie.
Otóż spiesząc z odpowiedzią, niczym koń w galopie, mógłbym powiedzieć, że nie.
I w sumie uciąć temat. Odpowiedź padła, temat zamknięty, ale nie wyczerpany.
Jednym zdaniem, które potem rozwinę.
Nie stawiając granic, zaczyna spełniać oczekiwania kogoś, względem związku, zatem po czasie, orientujesz się, że w tkwisz w czymś, w czym tak naprawdę nie chcesz być. Co więcej, nie masz prawa sprzeciwu, bo to Twoja wina, gdyż na początku nie określiłaś/określiłeś tego, czego oczekujesz od relacji, w którą wchodzisz i przyjęte zostały czyjeś oczekiwania. To wyłącznie Twoja wina.
Wracając do muru, to ma on funkcję odgradzającą od ludzi, a granice, to Twoja strefa bezpieczeństwa, wpuszczasz za nie tych, którzy ją tego warci.

Czy zatem są granice?

Powiedzmy sobie, włącz teraz wyobraźnie, że Ty jako Ty jesteś jak niezależne państwo. Państwo ma granice, granicami w tym wypadku są Twoje wartości, prawdy, przekonania, poczucie własnej wartości, szacunek do siebie. To, w co wierzy, i czego trzeba bronić.
Kiedy zaczyna się konflikt? Wówczas kiedy jedno państwo naruszy strefę powietrzną drugiego państwa bez pozwolenia. Zrobi wrogi najazd, na Twoje terytorium.
Z nami jest podobnie. Jak ktoś Cię najeżdża, atakuje, to masz pełne prawo powiedzieć „Koguciku, naruszasz moje wartości!” lub „Złotko, nie podoba mi się to, co robisz? Zmruż oczy, to przykłady… Jeżeli ktoś robi to nachalnie i agresywnie można krzyknąć „spierdalaj” zawsze działa lub zastosować stopniowanie słowa „Nie”, czyli „Nie”, „Nie, nie, nie”. „ni chuja”. „Ni chuja” to wzmocniona, ostateczna wersja słowa „Nie”.

To teraz o samym stawianiu granic.

Granice to tak naprawdę Ty. Twoja strefa, która ma być bezpieczną przystanią. Miejsce, które wyznacza to, czego chcesz, na co możesz sobie pozwolić, a czego nigdy nie zaakceptujesz.

Granice nosisz cały czas w sobie.

PAMIĘTAJ.

Granice stawiasz od razu, kiedy widzisz, że ktoś się zbliża, zbliża bardziej niż inni. To dla Twojego dobra, ale też dla dobra drugiej osoby. To też wielka oszczędność czasu.
Mówienie głośno, że chcesz tego, tego, tego, w to wierzysz, to lubisz, to sprawia, że czujesz się dobrze, jest w chuj ważne!

Jednym z wielu problemów każdej relacji jest to, że ludzie z obawy przed zranieniem drugiej osoby, ze strachu, że ktoś ucieknie, nie będzie chciał zostać, zaczynają od przesuwania swoich granic. I nagle po czasie budzisz w środku nocy i czujesz, że coś Cię gryzie w środku, a spokój, który zawsze był nagle, gdzieś wyparował.
Nagle… Zaczynasz zastanawiać, jaki cudem zgodziłaś się na związek z czyimś mężem, chociaż nigdy tego nie uznawałaś, a teraz jak dziecko liczysz na to, że on zostawi żonę i będziecie żyli długo i szczęśliwie. Na bank…
Nagle… Budzisz się przy kobiecie, która na „dzień dobry” napierdala Ci nad głową scenami zazdrości, bo przyśniło się, że ją zdradzasz…
Nagle… Po kilkudziesięciu latach przemocy orientujesz się, że może faktycznie, trzeba to zakończyć, bo co z tego, że mówi, że kocha i robi zajebisty rosół, skoro zbyt często traci panowanie nad sobą.
Nagle… Patrzysz na kobietę, która uwielbia brać, ale nie daje niczego od siebie, a Ty wciąż liczysz na to, że ją naprawisz.

To nic innego, jak to, że Twoje granice przesunęły się poza Twój horyzont akceptacji, zacząłeś relację od poświęcenia, a nie współistnienia.
A Tobie już na starcie zabrakło odwagi, by powiedzieć, że coś Ci nie odpowiada.

I całe szczęście, jeśli przejrzysz szybko na oczy, bo znam takich, którzy okłamywali się przez lata, zanim coś do nich dotarło.

Prawda, kolejna prawda, moja prawda, moja wielka, wielka prawda jest taka, że nigdy nie trzeba się tłumaczyć z tego, gdzie stawiasz granice.
Chodzi o to, że nie musisz naprawdę wykładać ludziom całej swojej filozofii życiowej. Nie musisz mówić, na bazie czego, tworzysz swój system wartości.
Żyjemy w czasach, w których większość naszego najbliższego otoczenia, na czele z rodziną, próbuje nam układać życie. O ile nie potrafisz krzyknąć „to moje życie”, to tak właśnie jest. Złotouści, złotoradcy… Masz prawo do odmowy składania zeznań, kiedy ktoś zarzuca Ci, że coś robisz źle, że coś możesz zrobić inaczej. To również jest forma stawiania granic.

A teraz pora na najważniejszy punkt…
Może najtrudniejszy.
Granic się kurwa broni…
Jeżeli ktoś notorycznie narusza Twoje granice, pomimo tego, że zwracasz uwagę, że robi źle, że Cię rani, że burzy Twój spokój, to sorry, ale to jest znak, że ma Cię w dupie i pora powiedzieć sobie w twarz „do widzenia”.
Nie wiem , czy jest sens rozwijać ten punkt, nie wiem, czy naprawdę jest tutaj coś do dodania, bo zaraz ktoś mi powie „ale jak jesteś w związku, to wszystko działania inaczej, dajesz szansę na poprawę”. Ok. Super. Dajesz szansę, to dawaj. Jedną, drugą, może trzecią. Jednak jeśli dajesz komuś nieskończoną liczbę szans, a ten ktoś dalej jebie Cię na boku i robi wszystko po swojemu, to wybacz, ale robisz siebie w chuja na własne życzenie i udajesz, że tak nie jest.

A jak to jest z Tobą?

Bo powiem Ci w tajemnicy, że nie wszyscy potrafią stawiać granice.

Co za tym idzie, wiele osób jest wciąż zdziwiona, że ktoś ich najeżdża i robi burdel w życiu, według własnego widzimisię…

Podam CI kilka powodów do rozważań, czemu tak jest… Możesz się nie zgodzić, może coś Cię zaboli, jak zaboli, to trafiłem…

Przede wszystkim brak umiejętności stawiania granic wynika z tego, że ktoś nie jest świadomy tego, czego chce od życia. Nie ma oczekiwań, nie wie, co ze sobą zrobić. Bardziej dryfuje w życiu niż płynie do celu.

Chodźmy dalej. Duża liczba osób, które nie potrafią stawiać granic, to tak naprawdę udzie, którzy się nie szanują, nie mają wypracowanego szacunku do siebie przez co, cały czas stawiają dobro inne ponad swoje. Widzę to w komentarzach, widzę to na szkoleniach, widzę to w rozmowach.
A potem w takich ludziach coś pęka… Tylko że zrobili to sobie sami… Poprzez brak zrozumienia dla siebie i tego, że woleli gubić własne ja, by zadowolić innych…

Podsumowując, chociaż mógłbym pisać o tym bez końca.

Budowanie granic, wiąże się z pojęcie na temat świadomego i uważnego budowania relacji. A… Niestety lub stety wielu ludzi nie ma o tym zielonego pojęcia. Coś słyszeli, coś tam wiedzą, ale są jak owce błąkające się we mgle… A wilki nie śpią…

Prawda jest taka, może to tylko moja prawda, że bez wyznaczania granic jesteś w dupie…
A stawiając granice, budujesz życie, które jest wartościowe, odrzucasz ludzi, którzy nie pasują do Twojego systemu prawd i wartości i to jest plus, bo możesz zrobić przestrzeń dla kogoś, kto będzie z Tobą współgrał.
Wówczas relacja nie będzie poświęceniem i litanią błagań o uwagę, a czymś pięknym, co tworzy się we dwoje.

Kup teraz moją drugą książkę – Książka – “Trochę słów o Tobie… Trochę słów o mnie…”

Kup teraz moją pierwszą książkę (bestseller) – Książka – “Na własnych zasadach”  

Kup teraz zestaw dwóch książek w promocyjnej cenie – dwie książki 

NAPIJMY SIĘ KAWY! POSTAW KAWĘ!

Jeśli podobają Ci się bezpłatne treści, które tworzę na FB, IG i blogu, jeśli czerpiesz z nich wartość, to możesz mnie wesprzeć stawiając kawkę! Potraktujmy to, jako wyraz szacunku dla pracy i czasu, jaki tutaj zostawiam, a w zamian mam dla Ciebie mam fragment mojej książki!

Dziękuję, że jesteś! Kawę postawisz klikając w link:

Kliknij i postaw mi wirtualną kawę!

Szczęście to pojęcie indywidualne. Dla każdego znaczy zupełnie coś innego. BYĆ SZCZĘŚLIWYM – jest tyle odpowiedzi, co odpowiadających. Wychodzę z założenia, że szczęście buduje się od środka, od wewnątrz, a jego efektem końcowym jest błogie uczucie spokoju. Tak, jakby wszystko w życiu było na swoim miejscu.

Proces akceptacji siebie jest jednym z jego elementów. Myślę, że całkiem ważnym, bo im więcej rozmawiam z ludźmi, tym bardziej zauważam, że akceptacja siebie kuleje coraz bardziej. Jest to pewnie spowodowane tym, że dziwnym trafem szukamy jej poza sobą, a nie w sobie. Warunkujemy akceptację siebie od opinii innych, zamiast pracować i tworzyć swój obraz siebie, który nie podlegałby dyskusji z kimkolwiek.

Kroki tak? Zawsze powtarzam, że małe kroki przynoszą wielkie efekty. W tym wypadku jest podobnie.

1. Na szczęście się nie czeka. Szczęście się prowokuje.

Czekanie jeszcze nigdy nie przyniosło nikomu żadnych efektów. Mało bawią mnie ludzie, którzy są mistrzami narzekania, że wszystko jest nie tak, a tak naprawdę nawet nie wstali jeszcze z kanapy. Narzekacze-kanapowcy czekający aż ktoś przyjdzie i im da…
Otóż nie, szczęście masz w sobie, Ty określasz skalę priorytetów i wyznaczasz sobie cel swojej życiowej wędrówki, która ma Cię do niego zaprowadzić. Rób listę: Chcę tego…, chcę tego…, chcę tego… A potem rusz dupę i zacznij zapierdalać. Skala spełnienia marzeń jest nacechowana poświęceniami, to trzeba zrozumieć, na to trzeba być gotowym. Zmiany z początku bolą, a dopiero po jakimś czasie pokazują ogrom możliwości, jakie przed nami otworzyły.
Zatem ruszaj!

2. Nie kontrolujesz wszystkiego, ale masz wpływ na reakcje względem tego…

Są w życiu sytuacje, które mogą nas zaskoczyć. To zrozumiałe. Jednak zamiast załamywać ręce i mówić, że nie mam na to wpływu i stało się, to warto zwrócić uwagę, że tutaj poddajemy się już na samym starcie. A w życiu trzeba czasem powalczyć. Kiedy wydarzy się coś, czego nie sposób było przewidzieć masz możliwość doboru swojej reakcji na to. Możesz podjąć wyznawanie i zmienić kurs, albo usiąść bezczynnie i dać się odkładać po głowie. Reakcja – to Twoja decyzja. Twój wybór. Twój akt wolnej woli na to, co Cię spotyka. Bo wszystko jet po coś, tylko od Ciebie zależy jakie wnioski wyciągniesz z takich zdarzeń.

3. Gorsze dni się zdarzają i nie musisz sobie za nie dopierdalać…

Żyjemy w świecie, który pędzi. Mamy ciągle iść do przodu i się nie zatrzymywać. I tak biegniemy, biegniemy do tego stopnia, że czasem gubimy trasę…
Pierdol to!
To nie jest Twój wyścig. Ty decydujesz o tempie z jakim idziesz do przodu. Ty jesteś szefem. Masz gorszy dzień? Ok. To się zdarza. Weź głęboki oddech, rozejrzyj się, sprawdź trasę, poczuć otaczający Cię świat i ruszaj dalej. Momenty zatrzymania nie znaczą, że się cofasz. Po prostu zbierasz rozbieg.

4. Im więcej, tym lepiej…

Gówno prawda. Bierzesz sobie na głowę tyle spraw, że wyglądasz jak wielbłąd, który jest ciągnięty za milion sznurków naraz. Błąd. Chujowo wręcz. Nie jesteś w stanie ogarnąć wszystkiego w pojedynkę. Więcej pracy, nie znaczy więcej pieniędzy. Staraj się robić wszystko… z głową. Czyli mądrze!
Jesteś zegarmistrzem swojego zegara. Czas płynie dla wszystkich tak samo, jeśli nauczysz się nie przepierdalać go na durnoty, to zobaczysz ile go zyskasz.

5. Skończ z porównywaniem się do innych…

Ten punkt nawiązuje trochę do poprzedniego. Tracisz czas oglądając życie innych w Internecie, kiedy Twoje własne płonie… Zostaw to. To tylko wycinek życia, efekt końcowy, czasem poza, czasem maska, która skrywa cierpienie, kreacja na pokaz, a Ty bierzesz to do siebie i napierdalasz sobie w brzuch tym obrazem przy jednoczesnym biczowaniu, że Ty tak nie masz…
Porzuć takie myślenie. Największą krzywdę jaką możesz sobie zrobić, to właśnie porównywanie się do innych.
Jesteś skalą sam dla siebie. Jedyny punkt odniesienia to jesteś Ty sam. Ty z teraz, a a Ty z przeszłości. Rozumiesz?

6. Żeby dać, musisz mieć…

Wiele osób lubi pomagać innym i nie ma w tym naprawdę nic złego, jeśli jednak nie tracą przy tym siebie. Prawda jest taka, że najpierw trzeba postawić na siebie, by potem móc się tym podzielić z innymi. I nie ma w tym cienia samolubstwa, to zdrowy egoizm, tak to nazywam. Trzeba pokochać siebie, by móc pokochać kogoś, szanować siebie, by pokazać innym jak mają nas traktować, stać mocno na ziemi, by stawiać do pionu innych.

7. Bądź w gotowości…

Wytrwałość to droga do efektów, a sukces jest wypadkową ciężkiej pracy, farta i talentu…
Jednak na sukces, na szczęście trzeba być gotowym, żeby móc wykorzystać cały potencjał, kiedy tylko się pojawi. Zatem rób swoje każdego dnia, konsekwentnie, stwarzaj swoje szanse, a kiedy przyjdzie moment złap swoją okazję i jej nie wypuszczaj…

8. Uważność pozwala dostrzec w życiu więcej…

Ogrom informacji, które nas atakują, media społecznościowe, które kreują pozory życia, porównywanie się do innych, to wszystko sprawia, że tracimy kontakt z rzeczywistością.
Przestajemy być i żyć TU I TERAZ. Jesteśmy zawieszeni w przeszłości, marząc o przyszłości. A przyszłość kreujemy poprzez nasze działania w teraźniejszości.

9. Sięgaj dalej…

I nie chodzi tu o strefę komfortu czy inne przestrzenie. Po prostu uważam, że wyobraźnia nasza nie zna granic, a nawet najbardziej szalone pomysły, jeśli się w nie uwierzy mogą się sprawdzić. Regularne marzenie pozwala nam też na chwilę pobujać, co jest ważne w codzienności.

10. Doceniaj to, co masz…

„Wszędzie dobrze tam, gdzie nas nie ma…”. Znasz to? A może warto skupić się na tym, co mamy i pracować na to, by to rozkwitało. Często to, czego pragniemy, wcale nie jest tym, czego potrzebujemy… Pomyśl o tym.

Więcej tekstów, w których z pewnością znajdziesz coś dla siebie, jest w moich książkach.

Tutaj kupisz moją nową książkę – Książka – “Trochę słów o Tobie… Trochę słów o mnie…”

A tutaj pierwszą – Książka – “Na własnych zasadach”

Cześć, jeśli podobają Ci się bezpłatne treści, które tworzę na FB, IG i blogu, jeśli czerpiesz z nich wartość, to możesz mnie wesprzeć stawiając kawkę! Potraktujmy to, jako wyraz szacunku dla pracy i czasu, jaki tutaj zostawiam, a w zamian mam dla Ciebie mam fragment mojej książki!

Dziękuję, że jesteś! Kawę postawisz klikając w link:

Kliknij i postaw mi wirtualną kawę!

Co do ludzi, to mam z tym ostatnio problem i setkę mieszanych uczuć, ja nie mówię tutaj teraz o nas, mówię o ludziach. Ludziach z tak zawężonym polem widzenia, że są w stanie krytykować wszystko i wszystkich, którzy wykraczają poza ich ograniczony schemat myślowy osadzony gdzieś pomiędzy wczesnym stadium rozwoju kijanki i przejedzonego komara. Szczęście kłuje ich w oczy, a to tylko dlatego, że ktoś robi coś, co w ich mniemaniu jest wysiłkiem ponad miarę i trzeba to jak najszybciej zrównać z przeciętnością.

Warto uzmysłowić sobie wtedy, że jeśli Cię obgadują, to znaczy, że widzą Twoje plecy, znaczy, że jesteś daleko przed nimi i ich mózg z upośledzonymi neuronami, z szarymi komórkami otoczonymi bezdenna, debilną masą, odbiera to jako próbę wyjścia ponad przeciętność. A dla wielu przeciętność to Mount Everest ich możliwości.

Dlatego jak możesz próbować być szczęśliwy i robić coś, co sprawia Ci przyjemność? Jak możesz jeszcze starać się na tym zarabiać? Przyzwyczaj się i idź dalej. Zasada zachowania energii, czyli empiryczne prawo fizyki stwierdza, że w układzie izolowanym suma wszystkich rodzajów energii układu jest stała w czasie. Więc bądź swoim własnym układem izolowanym z opcją wyjebania na opinie innych. Bo przeciętność skrytykuje Cię za to, jakim jesteś, skrytykuje Cię za Twoje szczęście, za Twój związek i za to, że kochasz jedną osobę na świecie i jesteś tego pewien, skrytykuje Cię za to, że lubisz spędzać czas poza miastem, albo nakradłeś, więc po raz kolejny pojechałeś na wakacje, skrytykuje Cię za to, że chodzisz na siłownię, bo przecież „bojler” całkiem spoko prezentuje się na plaży, skrytykuje Cię za to, że na śniadanie jesz croissant’y własnej roboty, bo przecież, kurwa, kanapka z pasztetem też jest wporzo, skrytykuje Cię za Twój ubiór, za poglądy i za każdą książkę, którą w życiu przeczytałeś, bo przecież wszystkie prawdy objawione tego świata można poznać w kolejnych odcinkach „Ukrytej prawdy”. I w całej tej litanii rzeczy, do których mogą Ci się przypiedolić, znajdzie się każdy aspekt Twojego życia, który nie współgra z ich ubogimi poglądami średnio rozwiniętego susła moręgowanego porzuconego przez stado z powodu swojego ilorazu inteligencji.

Droga na szczyt jest samotna, naucz się ignorować, naucz się potakiwać, przybijać im piątki i uśmiechać się dobrotliwie i rób swoje. Znajdź w tej samotnej wędrówce dobrego towarzysza, który patrzy w tym samym kierunku i może Cię motywować. A co najważniejsze naucz się zarabiać na tych, którzy Cię krytykują, kieruj stadem, uczyń z ich zazdrości sposób na realizację siebie i zrób to tak, żeby wydawało im się, że to oni Cię kontrolują.